Skip to content
Home | ഇരുട്ട് (the dark)

ഇരുട്ട് (the dark)

ജീവിതത്തിലൊരിക്കലും മറക്കാനാവാത്ത ഒരു ദിവസമായിരുന്നു അത്. വിരലുകളഞ്ചും വെട്ടേറ്റു വീണു പിടഞ്ഞ രാത്രി. ചോര ഇറ്റുവീഴുന്ന കൈയ്യുമായി നിഴലുകളില്ലാത്ത ലോകത്തെ തേടി നടന്ന്, അന്ന് അഭയാര്‍ത്ഥിയായി മാറി.


വെളിച്ചത്തോട് കൂടുതലടുക്കുമ്പോൾ കണ്ണിറുക്കിക്കാണിക്കുന്ന നിഴലിനോട്‌ ആദ്യം തോന്നിയ അനുരാഗം, പിന്നീട് ഇരുട്ടിൽ അലിഞ്ഞില്ലാതായി. ഭയം മാത്രം ബാക്കി. വെളിച്ചത്തിൻ മാളികയുടെ പിൻവാതിലിൽ ഒളിച്ചിരിക്കുന്ന നിഴലിനോട് കഥകൾ പറഞ്ഞുകൊടുത്ത് സൗഹൃദം കൂടാമെന്ന് കരുതി, ആയിരത്തൊന്നു രാവുകളിലെ ഷെഹര്സാദിനെപ്പോലെ. മാളികയിലെ ഓട്ടുവിളക്കിൻ പ്രകാശത്തിൽ കണ്ടെത്തിയ തൂലിക കൊണ്ട്, ഞാൻ കഥകളെഴുതി. എഴുതുമ്പോൾ നെരിപ്പോടിൽ പൊട്ടിപ്പുറപ്പെട്ട കൊള്ളിയാൻ പല തവണ കൈയ്യിൽ വന്നു പതിച്ചു, പൊള്ളി, രക്തം നിർത്താതെ ഒഴുകി. അപ്പോൾ പെയ്തൊരു മഴയിൽ ഒലിച്ചു പോയി ആ ചുവപ്പ്. 


എഴുത്ത് തുടർന്നു, കഥകൾക്ക് നീരും മാംസവും വന്നു ചേർന്നു. കഥകൾ കൊണ്ട് ഗർഭിണിയായിരുന്ന എന്റെ തൂലിക, ഓരോ വാക്കും പ്രസവിച്ച കല്ലാസുകൾ ഞാൻ നെഞ്ചോട്‌ ചേർത്ത് വെച്ചു. എന്റെ ഹൃദയം വഹിച്ച മരപ്പെട്ടിയിൽ അവയും സൂക്ഷിച്ചു. നിഴലിനോട്‌ ഞാൻ കഥകൾ പറഞ്ഞു കൊടുത്തുകൊണ്ടേയിരുന്നു, രാവുകളിൽ. ഓരോ രാവും കടന്ന് പോയപ്പോൾ നിഴലെന്നോട് കാണിച്ച അഭിനിവേശം, സൗഹൃദമായി മൊട്ടിടുന്നത് കാണാൻ ഞാൻ കാത്തു.


അങ്ങനെയിരിക്കെ ഒരു നാൾ, എന്റെ പിറന്നാൾ വന്നെത്തി. അമ്മയെ കീറിമുറിച്ച്, ഭൂവിൽ ഞാൻ പിറന്ന സുദിനം! മെഴുകുതിരി വെളിച്ചത്തിൽ നിഴലിന്റെ കടുപ്പം, ഇരുട്ടിന്റെ ആഴം, കൂടുന്നത് ആരുടെയൊക്കെയോ ചിരിയിൽ മുഴുകിയ ഞാൻ അറിഞ്ഞില്ല. ലോഹത്തിന്റെ തിളപ്പ് കണ്ണുകളിൽ തട്ടിയപ്പോൾ തിരിഞ്ഞു നോക്കി.

ഒരർദ്ധ നിമിഷത്തിൽ എന്റെ നെഞ്ചിനു നേരെ കുതിച്ച പിക്കാസ്സിനെ തടുക്കാൻ വെറും കൈ മാത്രമേയുണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. നെഞ്ചിനുള്ളിലെ മരപ്പെട്ടിയിൽ ഞാൻ കാത്ത കഥകൾ…നിഴലിന്റെ ലക്ഷ്യം മനസ്സിലാക്കിയ ഞാൻ തകർന്നു. കഥകളെ സംരക്ഷിച്ച, അവയെ പ്രസവിച്ച തൂലികയെ താലോലിച്ച എന്റെ വിരലുകൾ അന്നറ്റു വീണു, പാഴ്മണ്ണിൽ.


ചോരയിൽ കുതിർന്ന, ചെളിപുരണ്ട അവയുടെ പ്രേതങ്ങൾ ഇന്നെന്നിൽ ഒരൊഴിയാബാധയായി കൂടിയിരിക്കുന്നു. നിഴലിൽ അലിഞ്ഞു ചേർന്ന പ്രേതങ്ങൾ, വെളിച്ചത്തെ വിഴുങ്ങിയ ഇരുട്ടിന്റെ മറവിൽ ഇടയ്ക്കിടെ കണ്ണുചിമ്മുന്നു. 


പ്രേതങ്ങളേ, നിങ്ങളറിയുക!  എഴുതിത്തീർന്ന കഥകൾ നെഞ്ചിലെ മരപ്പെട്ടിയിലും, ഇനിയെഴുതാനിരിയ്ക്കുന്ന കഥകൾ മജ്ജയിലും പാർക്കുന്നു. കേൾക്കാൻ ചെവികളുണ്ടെങ്കിൽ, പറയാനിനിയും കഥകൾ ജനിക്കും!

Leave a Reply